شده است اين افكار . همان طورى كه ملتها تغيير و تحول پيدا كردند و اين ملتها ، آن ملتهاى خواب نيستند كه ، شما حكومت كنيد برشان ، و آنها تسليم محض باشند . شما هم [ در رفتارتان تجديد نظر كنيد ] اين سران كشورها ، اعم از امريكا و غير امريكا ، بايد خودشان را عوض بكنند . اگر خودشان را عوض نكنند ، براى خودشان صلاح نيست و به تباهى كشيده مىشوند . اين را من گاهى با اشخاصى كه از خارج آمدند گفتم كه مشكل دولتها يكى مشكلهء بين خودشان و ملتهايشان است . يك اشكال ، اشكالى است كه بين ملتها و دولتهاست كه دولتها خودشان را فرمانفرما و ولى امر و همه چيز مىدانند ، و براى ملت هيچ [ اعتبارى ] قائل نيستند . از اين جهت از پشتيبانى ملت محرومند . ما آن چيزى را كه مشهودمان بود همين خود ايران بود كه در ايران مادامى كه حكومت خودش را مسلط بر مردم ، فرمانفرماى مردم مىدانست ، و « شاهنشاه » مىدانست و « آريامهر » مىدانست ، ملت همراه او نبود . اگر ملت همراه او بود ممكن نبود كه از اينجا به جاى ديگر برود . اين تحول پيدا كرد به يك حكومت ديگرى كه اين حكومت ديگر البته محتوايش تا حالا باز اسلامى نيست ، اما يك نسيمى از اسلام آمده ، يك نسيمى آمده است . همين مقدار كه يك نسيمى آمده است دولتها خودشان را فرمانفرما ديگر نمىدانند . همچو نيست كه بفرستند و بگيرند و بزنند و حبس كنند . هيچ همچو چيزى نيست . وقتى كه آنها فرمانفرما نداشتند ، ملت پشتيبانشان است . شما مىبينيد كه الآن هر اشكالى كه براى دولت پيدا بشود ملت خودش پيش قدم است براى رفع آن . جدايى دولتها از مردم ، مشكل اصلى اگر اين دولتها از آن بيمارى كه عرض كردم بيرون بيايند و حل اين مشكله را بكنند - حالا من راجع به اين دولتهاى اسلامى مىگويم اين را ، آن دولتهاى خارجى سر جاى خودشان ، من براى اين دولتهاى اسلامى مىگويم - كه اين دولتهاى اسلامى اين مشكله را رفع بكنند . اين مشكل كليدش دست خودشان است . عبرت بگيرند از ايران ، و وضع اين